تبليغاتX
سپید های سیاه
 

                                                                                                 به ...

دسته گلي كه به آب دادي

تا اينجا

درست از آب درآمده

تا اينجا

من صاحب فرزندي شده ام

  كه تاتي تاتي هايش را

                               دور

                                 آزادي

                          مي گذارد

مي رود بليط بخرد

براي جنگ

كه يادم مي آيد

هميشه براي برادرت اشك مي ريختي

و تو مهماندار هواپيمايي

كه هميشه چمدانم برايش دهن باز مي كرد

حالا هواپيما رفته

از برج هاي دوقلو هم بالاتر

و اين بچه هي مرا خيس مي كند

نق مي زند

و من كه نمي دانم

با اين دسته گل

به خواستگاري كدام طايفه بروم !

 

 

+ نوشته شده توسط علی حاجیان زاده در چهارشنبه پنجم تیر 1387 |
 

 

این روزها تمام پیاده روهای شهر

                                     مرا قدم می زنند

مردی که چراغی در سر داشت

به من گفت :

- در ته این خیابان

کسی با ۳۱۳ ضربه ی چاقو خودش را به قتل رسانده است

این روزها طناب های بازی

مدام دور گردنم گرد می شوند

                                               و آینه خالی از من

این روزها هیچکس با هیچکس بیگانه است

این روزها خدا هم آلبر کامو می خواند

 

ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ

 * بخشی از یک شعر بلند

 

 

+ نوشته شده توسط علی حاجیان زاده در شنبه بیست و یکم اردیبهشت 1387 |
 

 از این به بعد در این جا آپ می شوم ...

                         و برای همیشه علی حاجیان زاده رفت به .... !

 

 

خمیازه های تو

مرا خواب می برد

شاعر همیشه خواب هایش سیاه است

و سیاه هایش خواب

- بیدار شو !

 بیدار شو !

- پلیس ها دم در با تو کار دارند !

 - دیشب

          کسی

در خواب های شما به قتل رسیده است !!!

 

 

+ نوشته شده توسط علی حاجیان زاده در یکشنبه نوزدهم اسفند 1386 |